1.000.000.000.000 (yazıyla yalnız bir trilyon) hücreden oluşan beynimiz, evrenin en gelişmiş kompüterize sistemidir aslında, yaşayan efsane yani!.. “Abi çalıştır şu saksıyı!” Ama, yok! Neden? Çünkü, birer şahidi olduğumuz şu varlık aleminin en kıymetli ve nazlı misafiri olan insanoğlunun, üstün bir bilinçle yaşamasını ve yeryüzünü cennetten önce yaşanabilecek en güzel yer haline getirmesini sağlayacak olan fikirleri kemiriliyor!  

“Aksiyon” meyvasını, “program” dallarında taşıyan “plan” gövdesinin, üzerinde yükseldiği “strateji” kökünün fihristesi olan “ideal (fikir)” çekirdeği; kurtlar ve solucanlar tarafından kemiriliyor. Böylelikle,  o saksıdan doğarak yeryüzünü saracak kadar geniş dallı bir ağaç olabilecekken bulunduğu toprağa gömülen bir çekirdek gibi, beşiği mezar oluyor bir beyin hücremize daha. 

İyi de ne diyor bu âdaem! demeden önce “yazılım” örneğini bir daha gözden geçirin lütfen. Bilgisayara bedel “beynimiz”, programlara bedel “fikirlerimiz”, programlama diline bedel “lisanımız” yazılıma bedel “cümlelerimiz”, ve nihayet kodlamaya bedel “kelimelerimiz”. 

Madem ki virüs bir yazılım (cümle), öyleyse beynimize gelen her virüsün karşılığı olan cümle hatalı kodlamalardan (kelimelerden) oluşuyor demektir. Hedef aldığı da fikirlerimizdir. 

Peki Hatalı Kodlama Nedir? 

Hatalı kodlama o kadar içimizde, o kadar bizden gibidir ki, biz onu kendi fikrimiz sanırız. Çocuğu yuvasından, kadını kocasından, komşuyu komşusundan, kardeşi kardeşten, kulu Rabbinden ayıran (neûzubillah) odur. Aslında hepsinin gerisinde bir tek şey olmaktadır.”İnsanın kendine yabancılaşması”, kendinden ayrı düşmesi bir anlamda. Kalbiyle ruhu arasına dumanlı virüs dağlarının girmesi ve bunların ayrılığında görüş mesafesi fazlasıyla daralan biçâre aklın firaktan ağlaması... Bu ortamda artık “bed sector” vermeye başlamıştır insan!.. 

Artık fikirlerimiz çarpıtılacak, eğilip bükülecek, gerçekleri görüş ekranımız olan kalp monitörümüzde bulanıklıklar oluşacak, bu, gerçekleri olduğu gibi değil bize göründüğü gibi görmemize sebep olacaktır. Kimi zaman dev aynası, kimi zaman içe veya dışa bükük bir ayna gibi düz ve net göstermeyen bir monitörden ne bekleyebilirsiniz ki? 

“Kurtarmak istediğimiz insanların beyinleri, ama onlar buna hazır değiller. İçinde yaşadıkları sisteme o kadar bağlılar ki onu korumak için canlarını bile tehlikeye atarlar” diyen ve Matrix ile mücadelenin temel felsefesini özetleyen Morpheus, ne doğru söylemiştir. Bu açıdan bakıldığında Matrix’in elindesin! Ya içinde bulunduğumuz yalan, escape ile çıkamayacağımız kadar gerçekse!!! Ne yapacağız? Ne yapılabilir? Ne yapılması gerekir? Basit, beyaz tavşanı izle yeter!! 

Neo, herkes gibi çöpünü  kapıya koyan, faturalarını yatıran, lokantaya giden iyiliksever, dürüst, mütevazı, çalışkan biriydi, ancak Neo farklıydı.  Çünkü, zihninin dışa açılan kapıları kapanıp, içe açılan kapıları açıldığı gece vakti, ki buna seher vakti demeniz beni hiç şaşırtmaz, düşünmeye koyuluyordu. Sabahlara kadar uykuya karşı gözlerine bekçilik yapan şey fikirleriydi, bir şeyi arıyordu. Onu güdüleyen şey sorunun kendisiydi ve daha önemlisi, aradığı gerçek dışında değil onun içindeydi. “Eğer çok istersen, seni bulacak” diyen Trinity bir melek gibi inmişti dünyasına. 

Matrix, bizim virüs ya da hatalı kodlama dediğimiz yazılımın, “asıl programa karşı” üstün, galip ve aksine hatıralarda bile yer bırakmayacak kadir hakim bir pozisyonda olması üzerine kurgulanıyor. Matrix, insanoğlunun gerçeklerle arasının kesin olarak ayrıldığı ve bu ayrılığın uçuruma dönüştüğü sanal bir platform. Nerede kaldı bizim fikri hür vicdanı hür insan?!  

İnsan, bir parça su gibidir. Programında engin denizlere varmak olduğu kadar donanımı da buna uygun yaratılmıştır. Nevar ki tek başına bunu gerçekleştirmesi mümkün değildir. (Deniz ona gelirse o başka!..) Onun arayışı, kendisini engin denizlere ulaştıracak bir ırmağa katılmak içindir. Aksi halde durgunlaşıp bulanacak ve kokacaktır. Bu tek çıkar yolun yolu ise, önce kendi varlığının farkına varmaktır.

Bu ise kendini bilmek ile mümkündür. Zihni, hatalı ya da anlam içeriğini yitirmiş düşünce müsveddeleriyle işgal edilmiş bir kişi, bu eylemi nasıl gerçekleştirebilecektir. zihnini; ona ulaşan ve ondan çıkan her bir düşünceyi (kodlamayı– kelimeyi, buna altyazı da diyebiliriz) tek tek ele alıp, hatalıysa silip, yerine doğru satırı yazmakla, kalıplaşmak sebebiyle anlam yoğunluğunu kaybetmiş fikir kutucuklarını açarak yerine doğru anlamı yerleştirmekle mümkün olur.

Beyaz tavşanı izlemeye ne dersiniz?..

Hasan Murat

HaberKültür.Net