Mustafa Armağan, Zaman-Pazar’daki yazısında son yıllarda İslam dünyasında Türkiye'nin önder rolüne olan işaretleri değerlendirirken Adem Özköse’nin "Yeni Dünya" dergisine verdiği mülakattaki sözlerine atıfta bulunuyor ve “Bize ne oldu sahiden de?” diye sorarken büyük dünya resminde Türkiye’nin kurucu işlevini ‘çok önemli’ bir belge eşliğinde yeniden gözden geçirmemizi istiyor…

“Bize ne oldu sahiden de?”

“Gazzelilere "İslam dünyasını siz kurtaracaksınız" deseniz gülerler ve size dönüp "Hayır, siz, yani Osmanlı'nın torunları kurtaracak" diye itiraz ederler, demişti. Adem Özköse aynı söyleşide İsrail'in 2008 Gazze katliamı sonrasında karşılaştığı bir Hamas liderinin kendisine şöyle söylediğini aktarıyordu:

"Osmanlı bizim babamızdı, hasta da düşse, zayıf da düşse bizim babamızdı. Babanız gittiği zaman yetimlik duygusu yaşarsınız. Keşke Osmanlı zayıf da olsa keşke olsaydı. En azından babamız olduğunu hissederdik. Şu an biz yetimiz. Osmanlı gitti ve yetim kaldık."

Aynı şekilde Hamas lideri Halit Meşal'ın evine bayram ziyaretine gittiğinde şimdi rahmetli olan babasının "Nerdesiniz? Ne zaman geri dönecekseniz topraklarınıza" derken hüngür hüngür ağladığını da aktarmış ve ilave etmişti: Halit Meşal'in özel odasında çerçeveletilmiş bir "Osmanlı devlet arması" duruyordu…!

Kendimize hangi gözlükle baktığımızı ve bu gözlüğün hangi emperyalist tezgâhlarda imal edildiğini görmek için biraz dikkat yeterli aslında.

Bize ne oldu sahiden de?”

Armağan’ın yazısında çok önemli bir belgenin de kayıtları bulunuyor.

Tek Parti döneminde İsrail devletinin temellerinin atılmasına Türkiye Cumhuriyeti’nin azim insanî yardımlarına mukabil, İsrail'in kurulmasına giden yolda kritik çalışmalara imza atan Filistin Yahudi Ajansı'nın başkanları Dr. Mordecai Eliash ve sonradan İsrail'in ilk cumhurbaşkanı olacak olan Chaim Weizmann'ın şükran mektupları bunlar..

Belge, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi'nde bulunuyor ve 1945 tarihli. “Türk makamları tarafından ittihaz olunan insanî ve müşfik hatt-ı hareket binlerce Musevi mültecisinin düşman istilası altındaki memleketlerden kurtarılması”na yönelik minnet hislerini belirtiyor.

Armağan’ın yazısını sıkı sıkı okumak ve büyük resmi akl-ı selim ile bir kere daha tefekkür etmeye çalışmakta fayda var görünüyor.

Yavuz Gencer

HaberKültür.Net