İçim birlik olmuş dışardan seyrediyorum!..

Deniz Arcak ismi, 90’lı yılların başında müzik camiasının çok zikredilenleri arasındaydı. Sonra hayatında taze bir başlangıç olduğunu okuduk... 2000 yılının başında mesnevihan Şefik Can Efendi ile tanışmış ve Mesnevi, hayatının en orta yerine yerleşivermişti.

Bugün Zaman Gazetesi’nin Cumartesi ekinde kendisiyle gerçekleştirilmiş bir söyleşi okudum. Temiz bir Türkçe ile bir duru insan, duygularını ifade ediyordu. Sözlerinin hepsi kendine ait yeni bir albüm çıkarmış ve ona ‘Cesur’ adını vermişti. Sebebi sorulduğunda şöyle diyordu:

“Şefik Can dedem, ben kapıdan çıkarken hep "Cesur ol, yeise kapılma, başaracaksın, korkma" derdi. O sözün üzerine yazdım "Cesur ol" diye. Bu hayatı umutsuzlukla yaşamak çok zor bir şey. Onun için umut bu hayatı göğüslemenin tek yolu. Umudu olmayan cesur olamaz.”

Kendisine ‘basit sözlerden oluşan albümler’den bahsedildiğinde ise verdiği cevap daha da önemliydi:

Yargılamam fark ederim

“Düşünerek yaşamaya çalışmaya başladıktan beri yargılamanın çok büyük bir yanlış olduğunu keşfettim. Sanıyorum bahsettiğiniz türde müzikleri tercih edenler de var. Öbürünü tercih edenler de... Her şey zıddıyla görünür. Çirkin olmasa güzeli fark edemeyiz. Her şey olmalı.”

Bu cevaplar özümsenmiş bir mesnevi eğitiminin işaretlerini taşıyor.

“O gün okuduklarım hayata dair bana abdest gibi gelir. Aklımı fikrimi yıkar. Bu huzursuzluk ve stres çağına Mesnevi okuyarak göğüs geriyorum. Bu sözler tasavvufla yoğruldum, hale geçtim gibi anlaşılmamalı lütfen. Bu sabah okuduğum kitapta Mevlânâ "Mum yanmadan pervane ona gelemez ve yanamaz. Önce mumun yanması lazım." diyordu. İçimizdeki mumu önce yakmamız gerekiyor.”

"Başkaları için yaşanmamış bir hayatı yaşanmış sayamayız." sözünü hayatının merkezine yerleştirmiş bir ‘cesur yürek’ var karşımızda. Kalıcılığın şifresini çözmüş bir dil ile konuşuyor:

'Benim bir sahibim var'

Sen ne yaparsan yap o sana sonuçta geri dönüyor…

'Benim bir sahibim var' Bunu canı gönülden dediğim zaman huzurlu oluyorum gerçekten. Çünkü her şeyi O yapıyor. Benim tek yapmam gereken üzerime düşenleri hakkıyla becerebilmek…

Şükür ki popçuyum. Böylelikle absürt davranışlarınızda mazur görebiliyorlar sizi… Camiye imam olacak halim yok. Ama bu camianın içinde hizmet edebilirim diye düşünüyorum...

Yaşadığım topluluğun içinde çok güzel insanlar da var ayrıca. Sonra, kimin ne olacağı belli olmaz ki…"

Bu satırları okumak beni mutlu etti bugün. Hayatın her yerinde hakkı ve sabrı tavsiye eden güzel insanların mevcudiyeti bu kutlu vakitlerde ümidimi tazeledi. Paylaşmak da bir o kadar iyi geldi. Büyükler demişler ki her meclisin bir delisi bir de velisi mutlaka vardır. El-Hak! Kainat üzerinde hiçbir şey sahipsiz değil.

Ne mutlu Sahibinin kıymetini bilerek hakikatiyle ‘cesur’ olabilene…

 

Elif Bilge Ceylan

HaberKültür.Net