“Belki bu gecedir, belki başka bir gecedir, Kadir gecesi.Kur’an’ın öğdüğü bir gecedir Kadir gecesi. Kur’an gelmeseydi, kainat ve varlık, her türlü yaradılış, sırrı çözülmez bir tılsım, bir büyü gibi kalırdı. O, yaradılış bilgisinin ders kitabı olarak bir Kadir gecesinde indi. İşte Kadir gecesi, kainata anlamını getiren gecedir.

 

Kadir gecesi, bir “ağırlık merkezi gecesi”dir. Allah, kutsal sözlerinin bütün ağırlığını bu geceye koydu. Bu gece, Kur’an kutsal  ağırlığıyla ve bir bütün halinde dünya göğünün üzerine indi. Dünya ufkunu, vahyin yedi renkli  kuşağı, eleğimsağması, bereket getiren bahar yağmuru bulutları gibi, bir merhamet gibi, bu gece örttü.(…)

 

Orucun şifa saçan ellerinde müslümanın kalbi ona onarıla onarıla, ramazan hilali büyüdükçe nefsin hilali küçüle küçülme, öyle bir geceye gelinir ki, nefs, başına dünya kirlerini yıkayıp alıp götüren sıcak suların döküldüğü bir ölüye yaklaşır. Onu yıkayan meleklerin dünyamıza indiği gecedir Kadir gecesi.

 

En ağır hastaların bile hafifledikleri, öteye geçen müminlerin bir kuş hafifliğiyle geçtikleri, yoksul sofraların gökten gelme bir bereketle birdenbire  zenginleştiği bir gecedir Kadir gecesi.

           

Gecelerin de bir imamı vardır. Gecelerin imamı, en büyük imam Kur’an-ı Kerim’i kalbinde taşıyan Kadir gecesidir.

           

Ey gözlerin gizli, fakat gönüllere aşikar Kadir gecesi! Zamanın kalbinde en doğru ve şaşmaz bir saat gibi çınlayıp giderken, yurdumun üstüne, vahyin geçmez izini ve yıpranmaz eserini, ölmez sesini bir kere daha işle.

           

Pas tutmaz güneşi bir daha getir, ey Kadir Gecesi.

           

Seni bulmak için bilen gönül, çöllere bile düşmek gerekseydi, düşerdi. Kutuplarda buzların altında, bin yıl kalıp almak gerekseydi, alırdı. Fakat, sen, kendin geliyorsun. Seni bulmak için arınmış bir kalple aramak yetiyor. En saf bir merhamet gibi kendin geliyorsun.

 

Allah’tan bir bağış gibi, Peygamber’den bir armağan gibi, Kur’an’dan bir nefes gibi, sahabeden bir ses gibi, şehitlerden bir hatıra gibi, imamlardan bir ilim gibi geliyorsun.   Müslümanların hükümranlığını dünyaya ilan için geliyorsun. Putları karanlığa boğmak için geliyorsun. Okuyan için ne kutlu bir barış ve kurtuluş mektubatısın sen.

           

Bu son yıllarda ramazan, kadir gecesi ve bayramlar, adeta kendi varoluş ödevlerinin dışında bir misyon daha yüklenmiş bulunuyorlar. Ramazan ve Kadir Gecesi, bir yanda bayramlar, öte yanda Noel denen Hıristiyanlık bayramının kutlanması gibi bir kültür dejeneresssansını iki hilalin kıskacı içine alıyorlar ve müslümanı ak ve kara arasında açıkça seçme durumuna getiriyorlar. Bu, bir mucize ve hikmettir.

           

Seçin, bakalım ey Müslümanlar, bir yanda Kadir gecesi, bir yanda Noel gecesi.            

Seçin bakalım ey müminler, bir yanda Ramazan bayramı, bir yanda Hıristiyan yıl başısı.            

İşte kaderin eliyle bu duruma geldiniz, şimdi seçin bakalım.            

Kadir gecesi, işte böyle önemli bir değerlendiriş gecesi, bir karar gecesi ve bir hüküm gecesidir.    

Belki bir gecedir, belki başka bir gece kadir Gecesi.            

Kuran’ın övdüğü bir gecedir kadir gecesi. 

Çünkü: Kuran’ın indiği gecedir Kadir Gecesi.”                                             

                                                                      

(Sütun s. 77-79)

 

 

 

Bize bu güzel yazıyı hatırlatan Mustafa Özçelik büyüğümüze hürmet ile…