M. Akif, bu milletin vicdanıdır. Milli ruh ve şahsiyetimizin teşekkülünde başlı başına bir mektebtir o... Memleketin en bahtsız ve zor günlerini iliklerine kadar hissetmiş, bütün olumsuzluklara rağmen ümidini hiç kaybetmemiş bir kenara çekilip olanları uzaktan izlememiş fiili duanın en müşahhas numunesi olarak milleti uyarmış ve uyandırmıştır. Korkunun,ümitsizliğin,karamsarlığın milletin üzerine üzerine abandığı ve ışığın görünmediği zor zamanlarda tek başına milleti için büyük bir moral kaynağı olmuştur. Susmamış, haykırmıştır... Hak ve hakikatin savunucusu olmayı, hürriyet ve bağımsızlık çerçevesinde çok güzel dile getirmiş saf ve temiz mizacıyla süslediği hürriyet arzusunu şahsıyla adeta özdeşleştirmiştir. Milli mücadelenin kazanılmasında çok büyük bir yeri vardır. Fakat bu yönü genelde ortaya çıkartılmak istenmemiştir. Gece gündüz demeden sokak sokak, kahve kahve, şehir şehir gezerek işgale karşı milleti uyandırmak istemiş ve halkı şuurlandırmıştır. Ayrıca dindar insanların milli mücadeleyle ilgili tereddütlerini,kafa karışıklıklarını bizzat verdiği açık destekle ortadan kaldırmıştır. Günümüzde Akif'in ne kadar önemli bir şahsiyet olduğu bir kez daha ortaya çıkmış ve millet olarak Akif'i sevmemiz için pek çok neden olduğu birkez daha kanıtlanmıştır. Akif'i sevmeliyiz ama neden? İşte benim zaviyemden sevme sebeplerimiz:
1) Akif, herşeyden evvel birleştirici ve bütünleştiricidir. Ayırmanın, bölmenin, dağıtmanın çok kolay yapıldığı ve memleketin dört bir taraftan sarılıp yok edilmeye çalışıldığı zamanlarda o gür sesiyle hak için haykırmış ve inandığı davanın gerçeklerini herkese anlatmıştır.
Yekpare kesilmiş tutulan gaye için de
Vahdetten eser yok bir avuç halkın içinde
Post üstüne hem kavgaların hepsi nihayet
Hala mı boğuşmak? Bu ne gaflet, ne rezalet!
2) Akif samimidir. Rüzgara göre yelken açanlardan hiç değildir. Kimseye mihneti yoktur. Gördüğü yanlışa anında tepki verir.. Yapmacık ve sahtelikten hiçbir zaman hazzetmez. İnsanın olması gerektiği gibi olmasını ister. Milletlerin yüksek seciyeli fertlerin sırtında yükseleceğine inanır.
İhtiyar amcanı dinler misin, oğlum, Nevruz?
Ne büyük söyle,ne çok söyle; yiğit işte gerek!...
Lafı bol, karnı geniş soyları taklit etme;
Sözü sağlam, özü sağlam, adam ol, ırkına çek!...
3) Bu toprağın sesidir. Kalbinin derununda beslediği millet ve memleket sevgisi en önemli vasıflarındandır. İslam aleminin silkinip kendine gelmesini ister. İslam aleminin içinde bulunduğu sıkıntılı durum dertlerinin en büyüğüdür.
Ey koca Şark, ey ebedi meskenet
Sen de bir kımıldanmaya niyyet et
Korkuyorum Garb'ın elinden yarın,
Kalmayacak çekmediğin melanet.
4) Akif merhametin adıdır. His adamıdır. Afrika'da müslümanın ayağına batan diken, Üstadın ruhunda derin yaralar açar. İçinde bulunulan vaziyet O'nu derinden yaralar.
Hayır, matem senin hakkın değil... Matem benim hakkım
Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez afakım
Teselliden nasibim yok, hazan ağlar baharımda:
Bugün bir hanumansız seseriyim öz diyarımda!
5) Allah yolunun yolcusudur. İnandığı doğruların peşindedir daima. Tek çıkar yol: Allah yoludur, gayrısı yoktur.
Allah'a dayan, sa'ye sarıl, hikmete ram ol;
Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol...
6) Gönül insanıdır. Yüreğinin enginlerinde sevmekle ilgili bitmez tükenmez bir pınar vardır.
Tek hakikat var, evet, bellediğim dünyadan,
Elli altmış sene gezdimse de, şaşkın şaşkın;
Hepimiz kendimizin, bağrı yanık, aşıkıyız;
Sade, ilanı çekilmez bu acayip aşkın!
7) Çalışkandır. Durmak, yorulmak, tembellik Akif'in en çok kızdığı şeylerdir. Müslüman, çalışmalı didinmeli ter dökmelidir. Yorulmalıdır. İslam dünyasının en büyük sıkıntısı tembellik ve çalışmamaktır O'na göre.
Bekayı hak tanıyan sa'yi bir vazife bilir;
Çalış, çalış ki beka sa'y olursa hak edilir.
8) İyi bir münevverdir. Düşünür, tartışır, kafa yorar. Batı hızla ilerlerken İslam dünyasının geri kalmasına gönlü hiç razı olmaz. Bat'nın ilim ve tekniğini almamız gerektiğini fakat kültürünü almamamız gerektiğini savunur. Hayali her yönden gelişmiş müreffeh büyük İslam dünyasıdır.
Müslüman, elde asa, belde divit, başta sarık;
Sonra sırtında yedek, şaplı beş on deste çarık;
Altı aylık yolu, dağ taş demeyip, çiğneyerek
Çin-i Maçin'deki bir ilmi gidip öğrenecek.
9) İlim aşığıdır. Memleketin düzlüğe ancak ilim ve iman sayesinde çıkacağına yürekten inanır. Sahte hocalardan, ehil olmayan alimlerden ağır sözlerle bahseder.
Ey millet uyan! Cehline kurban gidiyorsun!
İslam'ı da " batsın" diye tutmuş yediyorsun!
Allahtan utan: bari bırak dini elinden...
Gir leş gibi topraklara kendin, gireceksin!
Lakin, ne demek bizleri Allah ile iskat?
Allahtan utanmak da olur ilm ile... Heyhat!
10) Safahat'ın yazarıdır. Akif'i sevmek için bir tek neden gösterin deseler Safahat tek başına yeter de artar bile. Maalesef bugün Mehmet Akif'i sadece " İstiklal Şairi " olarak kısıtlamak isteyen bir kesim var. Halbuki Akif'in Safahat'ta anlattıkları dertlerimizin ilacıdır. Bugün her evde mutlaka Safahat olmalı ve bütün okullarımızda Safahat ders kitabı olarak okutulmalıdır.
"Arkamda kalırsın,beni rahmetle anarsın."
Derdim, sana baktıkça, a biçare kitabım!
Kim derdi ki: sen çök de senin arkana kalsın,
Uğruna harabeylediğim ömr-ü harabım?
Safahat'ımda, evet, şi'r arıyan hiç bulmaz;
Yalınız, bir yeri hakkında " Hazin işte bu!" der.
...
Üç buçuk nazma gömülmüş koca bir ömr-ü heder!
Ercan Yılmaz
Çok Okunanlar
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Yazdır
21:30 
