Kurtlar vadisi takipçisi değilim. Sırf merakımdan filme gittim ve bana düşündürdükleri, hissettirdikleri bakımından fena bulmadım. Bir de baktım ki herkes alabildiğine bu filmi eleştirmeye başlamış. Şaşırdım doğrusu. İfrat ve tefrit mantığını anlayamıyorum, bir eseri (filmi) beğenmeyebilirsiniz, saçma gelebilir ama bunları ifade ederken onun toplumda oluşturacağı yankıyı, iyi yanlarını da söylemek gerekmez mi?

İsrail zulümlerini göstermesi açısından film oldukça önemli.  Askerler, keyfi bir şekilde önüne gelen eve saldırıyor, hareket eden ne varsa ona mermileriyle kin kusuyor. Buna rağmen anlatılanlar oradaki acıların kaçta kaçına denk gelir onu hesap etmek zor. Biz izlemeye bile tahammül edemezken,  o insanlar şehit oluyor, evleri yıkılıyor, her şeylerini kaybedip tekrar diriliyorlar sanki. Hayatları kaç kere sona erip yeniden başlıyor acaba? Bunlar gerçek, hem de "ecel kadar".

Derinlikli konusu olmayan bir senaryo üzerine sinemanın nimetlerinden faydalanılarak bir film çekilmiş. Polat'ın artistik replikleri de olmasa hiç diyalog yoktu neredeyse. ‎'Size bu toprakların neresi vaad edildi bilmiyorum ama ben altını vaad ediyorum' dedi mesela.  

Evet, belki Şeyh Ahmed Yasin'in yerine Yaser Arafat'ı gördük. Filistinli gençler taş atarken Allahuekber de demiyorlardı. Direniş ezgileri, marşlar da yoktu çalan müziklerin içinde. Ama olağanüstü sahneler vardı tabi ki. Direnen tüm Filistinliler teker teker ölürken, Polat ve adamları hala ayaktaydı! Memati tek bacağıyla İsraillilerin hakkından gelmişti vs. Ama ben Hanzala'yı gördüm beyaz perdede beyler! Tankın önünde taş atan puşili gençler gördüm. Duvarın dibinde şehit edilen Filistinli’yi gördüm. Şimdiye kadar bunlar gösteriliyordu da biz mi görmedik yoksa?

Filmi eleştirin, senaryodaki kopuklukları, net bir mesajın verilemeyişini, Filistin gibi bir konu bolluğunun yaşandığı yerde sadece aksiyon sahnelerinin olmasını vs. Ama her şeye rağmen bu film İsrail'in zulmünü, hala görmeyen bünyelerin gözüne sokmuştur, gündemine taşımıştır. Filistin davasını sahiplenmemiş insanlara film bir şey katmayabilir, fakat yıllarca bu topraklarda izlenen Amerikan emperyalizminin dayatıldığı filmlerden daha gereksiz değildir. O filmler bilinçaltımızı yıkmak için, kendilerini temize çıkarmak için yapıldı. Biz neden haklı olduğumuz davamızı anlatmak için film çekmiyoruz? Madem sinema bir propaganda aracıdır, o halde neden bizimkilerin yenmesine şaşırıyoruz? En azından filmi izleyenler için "Filistin'de yaşamak nasıl bir şeydir" sorusunun cevabı verilecektir. İsrail'in yıllardır süregelen katliamları, filmi izleyenlerin hafızalarında yer edecektir. İnsanlar Mavi Marmara'nın neden yola çıktığını belki bu sayede anlarlar.

Ayrıca kimse Polat'ın intikamımızı aldığını falan da düşünmüyor. Elimizden bu kadar kolay kurtulamazlar. İsrail'e karşı her gün büyüyen öfkemiz var bizim.

Daha iyi fikri olan varsa ki, her müslümanın bir Filistin rüyası vardır; buyrun meydan sizin. “Kurtlar Vadisi Filistin” sadece bir başlangıç olsun. İsrail'i kızdıracak daha çok filmler çekilsin bu ülkede. Film eleştirilsin ama olumlu tarafları da göz ardı edilmesin istiyorum. Çok mu şey istiyorum?

Ayşegül  Sena Kara
Haber Kültür.Net