Ömer Sami Sevimli Haber7 com’da, “Papatya’yanın mimarlarını anlatıyor…
Kısa film iyidir
İşgal altında bir ulus, annesini kaybetmiş bir çocuk ve kızını korumaya çalışan bir baba… Bu hafta sizlere Irak işgalini ve o dönemin çocuklarına karşı yapılmış kıyımların özetini gözler önüne seren “Papatya” kısa filmini tanıtmak istiyorum.
Usta oyuncu Ahmet Yenilmez’in kızı ile kamera karşısına geçtiği ve değerli dostum İlker Emon’un yazıp yönettiği bu kısa film, Irak işgalini ve o dönemin çocuklarına karşı yapılmış kıyımların özetini gözler önüne seriyor.
Ülke TV’de hazırlayıp sunduğum “Kısa Film Festivali” programına bu hafta Ahmet Yenilmez ve kısa filmin ödüllü yönetmeni İlker Emon konuk oldular. Keyifli ve duygu yüklü muhabbetleri önümüzdeki 2 Nisan Cumartesi saat 10:30’da Ülke Tv “Kısa Film Festivali” programında olacak. Kendilerine tekrar çok teşekkür ediyorum.
Bu hafta sizlerle paylaştığım “Papatya” filminin beni etkileyen birkaç yönü var. Mesela Ahmet Yenilmez’in ameliyat masasından kalkıp kamera karşısına geçmesi, zorlanarak ama sette bunu kimseye belli etmeden oyunculuğunu yapması gibi. Veya Amerika’nın masum çocukları hangi gerekçelerle kurşun yağmuruna tutabileceklerini göstermesi gibi. Ayrıca filmin sonunda Bob Dylan’ın emperyalizme karşı söylediği harika şarkısı gibi…Abdulbaki Yavuz’un görüntü yönetmenliğini yaptığı teknik olarak da izlemekten keyif aldığım kısa film “Papatya” 20 Mart 2003 sonrası Irak’ı size anlatmaya çalışacak.
Ali Murat Güven de şöyle demişti Yeni Şafak’ta;
bu 9 dakikalık anlamlı kısa film için2008 Haziranında:
“Geçen hafta ziyaretime gelen İlker (Emon), yanında, kurgusunu henüz bir kaç gün önce tamamladığı, 9 dakika süreli son kısa metrajlı filmi "Papatya"nın da bir DVD kopyasını getirdi. Aynı akşam evimde DVD'yi büyük bir merak içinde izlediğimde, genç bir yönetmen adayının sinema alanındaki ilk adımlarına tanıklık etmenin yanısıra, filmde, hem Türk sinemacılığı hem de câmiamızdaki sinema çalışmaları adına göz yaşartıcı bir güzellikle daha karşılaştım. Kendisini üstünkörü tanıdığım bazı televizyon dizilerinin ardından alıcı gözüyle ilk kez "The İmam"daki softa köylü Feyzullah rolünde izleyip hayran kaldığım, sonrasında ise "Sözün Bittiği Yer"de canlandırdığı yufka yürekli taksici karakterinde hayranlığımın iyice pekiştiği usta aktör Ahmet Yenilmez, bu genç sinemacının "Irak'ın işgali" konulu kısa filminde de başrolü oynamaktaydı.
Ertesi gün ilk iş olarak İlker'i arayıp meselenin aslını astarını sordum. Yenilmez'i filminde oynaması için kendisinin davet ettiğini söyleyen genç dostum, onun da bu teklife hiç naz etmeden hemen olumlu karşılık verdiğini ve herhangi bir talep öne sürmeksizin başrolü üstlendiğini anlattı. Dahası, Yenilmez, ormanlık bir arazide yapılan çekimlere geldiği gün, üstüne üstlük bir de ameliyatlıymış! "Papatya"nın setinde, henüz bir kaç gün önce geçirdiği safra kesesi
ameliyatının bandajlarıyla görev yapan bu değerli sanatçı, gün boyunca dayanılmaz acılar içinde koşturduktan sonra, çekimler biter bitmez soluğu en yakın hastanede almış. Ve İlker kardeşim de "Ne çekim sırasında ne de sonrasında en küçük bir sitemde bulunmadığı gibi, sette yemeklerimizi dahi kendisi ısmarladı" şeklindeki iltifatkâr sözleriyle, Yenilmez'in bu müthiş fedakârlık gösterisine son noktayı koyuyordu.
Yakın bir zamanda, gencecik bir yönetmen adayının kısa film çalışmasında profesyonel bir aktör tarafından ona böylesine içten bir destek verilmişti ve benim de bu şairâne dayanışmadan tamamen rastlantı sonucu haberim olmaktaydı.
Bizler, birbirine güzel sözler sarfetmeyi zûl sayan, "tebrik ve takdir fukarası" bir sosyal çevrenin mensuplarıyız. Benim ise koca bir câmiayı düzeltmeye artık ne sabrım, ne de ömrüm var. Ancak, kıdemli okurlarım şahittir ki bu sayfada "iltifat", "teşvik", "takdir" ve "moral verme" adına yıllardır kendi hesabıma her ne düşüyorsa fazlasıyla yaptım; bundan böyle de yapmaya devam edeceğim.
Aynı şekilde, sevgili Ahmet Yenilmez'i de sinemaya âşık bu genç adama verdiği ağabeyce destek için bütün kalbimle kutlarken, gösterdiği büyüklük için ellerinden öpüp onlar adına teşekkür ediyor ve "Keşke, bizim bahçede sizden iki düzine kadar daha olsaydı" diyorum. "The İmam"daki muhteşem performansını görür görmez "İşte, karakter oyunculuğu budur" diyerek kendisine karşı derin bir muhabbet beslemeye başladığım bir sanatçıyı neden hiç tanımadan bu kadar sevdiğimi şimdi çok daha iyi anlamış oldum. Adam kıtlığında, "iyi adam"ın kumaşının kalitesi, onunla hiç tanışıp konuşmadan, yalnızca beyazperdedeki yansımasından bile rahatça sezilebiliyor çünkü...”
Ne güzel; abilik, kardeşlik; sevdiğini böyle güzel güzel demek ne güzel… Ne güzel durmadan bulanmadan akmak hakkı söylemek adına…
Binaenaleyh…
Yarın sabah, Ahmet Hocam için, İlker kardeş için ve ümmetin bütün mazlum çocukları için Ülke TV ekranları başına geçmek farz oldu artık…
M.Gökhan Gürel
Çok Okunanlar
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Yazdır
16:41 
