Eğitim, bir yetişme ve yetiştirme faaliyetidir. İnsanın yetiştirilmesinde, eğitimcilerden daha çok"politikacıların ve toplum mühendislerinin" hâkimiyeti ağırlıkta olduğundan, "ideal insan" yetiştirme faaliyeti giderek kayboluyor.

 

"Yeni gelişmekte olan ülkelerde" yanlış bir alışkanlık vardır.

Kendi "ideolojileri" ve "politik çıkarları" doğrultusunda "eğitim sistemini" kullanarak amaçlarına ulaşacakları umudu her zaman olmuştur.

 

Türkiye de maalesef bu umuda kapılanlardandır.

80 küsur yıl boyunca en çok değiştirilen ve " tahrip edilen" kurumlardan biri olan"eğitim sistemimiz" bu uğurda kurban edilmiştir. Şimdi de, bunun bedelini çok ağır bir şekilde ödüyor...

 

Dünyanın her tarafında "bilim ve teknoloji" hızlı bir şekilde gelişiyor ve de yaygınlaşıyor. Bunun neticesinde, "sistemler" değişiyor. Çok yakın bir zamanda,"eğitim anlayışı" da değişecektir.

 

Kurum ve kuruluşlar yerine "kişiye endeksli" eğitim anlayışı hâkim olacaktır.

Kişinin "bilgi ve becerisi" doğrultusunda, farklı ve yaygın sistemler devreye girecektir. Belki de çok yakın bir zamanda şimdiki, okul binalarının yerini "okulsuz eğitim sistemleri" alacaktır.

 

Dünyada bunun uygulamaları çok vardır.

"Kitle iletişimin" hâkim olduğu bir dünyada, "bizde de elbette olacaktır."

Eğitim sistemimizdeki tüm olumsuzluklara rağmen, yine de her koşullara rağmen yapılabilecek çok şeyler vardır.

Her şeyi okuldan ve eğitim sisteminden bekleme alışkanlığı da yanlıştır.

Buna göre insan yetiştirmede "karakter eğitimiyle" ilgili eğitimcilerin tespit ettikleri "ana metodları"sıralayabiliriz.

 

1- Okuma zevki,

Okutmak marifet değil, kendi isteği ve iradesi doğrultusunda okuma zevkini aşılayabilmek önemli. Bunun için de, okutmaya başlatmadan önce, okuma isteğini zevk haline getirtmek esastır.

2- Sanat zevki,

Okuma zevki olan, eninde sonunda bir meslek sahibi olacaktır.

Mesleğini hakkıyla yapabilmek için de, "sanat ruhlu" olması gerekiyor.

Çünkü,

Sanat ruhlu insanlar, yaptıkları işleri başkalarına beğendirme duygusunu taşırlar.

3- Düşünme ve anlama zevki,

Kendi iradesiyle okumayan elbette okuduğunu anlayamaz.

Birçok şey zorla olabilir,  ancak okuma faaliyetinin zorla olması mümkün değildir.

Bizim sistemimiz, "diplomalı insanlar" isteniyor ama, düşünen araştıran ve sorgulayan insanlar istenmiyor.

Çünkü,

Sistem, "koyun sürüsü insanlar" istiyor.

 

4- İdeale yönlendirme zevki,

İdeali olmayan insan ne kendine ne de topluma faydası vardır.

Eğitimde yaşadığımız en büyük eksikliklerin başında bu sorun geliyor.

 

5- Topluma hizmet etme zevki.

 

En çok ihtiyacımız olan ana ilkelerden biri de, topluma hizmet etme zevkinin yok olmasıdır. Yeni nesle bu duyguyu vermenin çok zor olduğu bir dönemi yaşıyoruz.

Türkiye, Yolsuzluklarla, Rüşvetçilerle, Soyguncularla, Çetelerle, İstismarcılarla, Yalancılarla, Hırsızlarla çalkalanırken, topluma hizmet etme zevki vermek ne kadar zor olduğu ortadadır.

6- Boş zamanları değerlendirme zevki.

 

Eğitim çağındaki insanların boş vakitlerini, "yararlı şeylerle" dolduramazsanız, başkaları "zararlı şeylerle" doldururlar. Bu faaliyet öyle sanıldığı kadar kolay bir şey değildir. Tamamıyla ekonomik imkânlara, gönüllü kuruluşlara ve yatırımlara yönelik bir faaliyettir. Ticari amaçlı olmayan sosyal, kültürel ve sportif faaliyetler için büyük yatırımlar gerekiyor.

 

7- Hobi kazanma zevki.

 

Başarılı ve üretken insanlar, bir işle yetinmezler. Yaptıkları işler yanında başka hobileri de vardır. Bir yönetici, pek ala elektronik cihazlarla da uğraşabilir.

Bir doktor, pek ala sporcu olabilir.

Bir mühendis, pek ala yazar olabilir.

İnsanların meslekleri yanında, başka işleri de hobi edinmeleri "ara eleman" ihtiyacını giderir. Ufak tefek tamiratlar ve beceriler,  insanları aranır duruma getirir...

Tabi, "karakter eğitim metotları" yalnız bunlardan ibaret değil.

Bunlar yalnız "ana ilkelerdir."