‘’Artık ne yer ne yâr kaldı / Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı / Şimdi buradaydı gitti elden / Gitti ebede gelip ezelden’’ ağıdını dilimize değdirdiğimiz, mevsimin eylüle durduğu mahzun bir vakitte ebedi âleme yolcu etmiştik Olcay Ağabeyi. Çiçek kokularının sardığı tabutunu gönlümüzün omuzlarına alarak tekbirler eşliğinde toprağa vermiştik. Bütün sohbetlerinde ‘Herkes öldü biz de öleceğiz’ diyerek hayatın gelip geçiciliğini vurgulayan, şiirlerinde ebedi varoluşa işaret ederek, oluş sırrına eren içli dervişe veda etmiştik gamlı bir güz gününde.

Şehre Yağmur yağıyor ve sen uzaklardasın

Ayrılığının acısı daha dün gibi taze dururken meğerse Olcay Ağabeysiz bir yılı devirivermişiz… Nasıl farkına varmadık gibi şaşkın bir soru cümlesi elbette kurmayacağım. Çünkü yakın dostlarından Ekrem Kaftan’ın ifade ettiği gibi hiçbirimiz onun aramızda olmadığına kendimizi inandırabilmiş değiliz. Sanki birazdan çıkıp gelecek Karadenizlilere has öfkesiyle birilerine kızacak ardından sakinleşip kök bilgiden gök bilgiye derin bir sohbete başlayacak gibi. Sanki sesinin en munis yanıyla ''Çatallı yol ağzında şaşırıp kaldım Derviş/Söyle hangi patika gül dağına gidermiş?'' diyecek gibi...

Geçen hafta Şeyh Galib’in türbesinden gelen güllerin kokusunu içimize çeke çeke bağrımızı yakan acı bir hasretle andık Olcay Ağabeyi. Tarık Zafer Kültür Merkezi’nde  Nidayi Sevim’den Bestami Yazgan’a Ekrem Kaftan’dan Dursun Gürlek’e kadar bir çok dostumuzla buluşup özlemlerimizi dile getirdik. Ondan kalan aziz hatıraları gah gözyaşlarıyla gah tebessümlerle yad ettik.

Hakiki Bir Dost

Olcay Yazıcı, gazeteciydi, dergiciydi, yazardı, kültür adamıydı. Yüreği memleket sevdasıyla dolu bir şair, hayatı ve hayatın sahibini çok ciddiye alan asil bir mütefekkirdi. Ama her şeyden önce gözünüzü kırpmadan sırtınızı dönebileceğiniz, kaygılanmadan sırrınızı verebileceğiniz, hakta sebatına, sünnet-i seniyyeye riayetine hayran kalacağınız, hakiki bir dost idi. Bu toprakların değerlerini dert edinen, tanımaktan onur duyduğumuz sayılı soylu ruhlardandı.  Bestami Yazgan büyüğümüzün ifadesiyle ‘İnandığı doğruları muhatabının yüzüne söyleyecek kadar sert ama kimsenin arkasından konuşmayacak kadar mert’ti.

Namaz Hassasiyeti

Olcay Ağabey’in beni en çok etkileyen hususiyetlerinden birisi namaza olan düşkünlüğüydü. Kendisindeki gayrı ihtiyari hareketlenmeden namaz vaktinin girdiğini rahatlıkla anlardınız. Vaktinde kılınan namazların aydınlığı yüzüne vurmuş nurlu bir adamdı. İslamcılık oyunu oynayıp alnı secdeye değmeyenlere inat hayatının hiçbir döneminde İslamcı olmamış ama gece namazları dahil olmak üzere Rabbinin huzurunda her vakit mütemadiyen titreyen bir kalp ile eğilen halis bir mümindi Olcay Yazıcı.

İçerikte Derinlik Estetikte Öncelik

Olcay Yazıcı yazı emekçiliğine inanan bir insandı ama her yazdığını kolay kolay yayınlayan birisi değildi. Yıllarca üzerinde çalışıp olağanüstü titizlik sonucunda kitaplarını namluya sürerdi. O yüzden seri halinde sık sık kitap çıkaranlara karşı hayretini gizleyemez bu işlerin bu kadar ucuzlamasından dolayı üzüntüsünü dile getirirdi. Bütün eserlerinde içerikte derinlik estetikte öncelik bilincini görmek mümkündü. Son yıllarda üzerinde itinayla çalıştığı önsözünün bile yazılmasına rağmen hemen yayınlamadığı ‘Dil Estetiği’ kitabında onun bu yönünü açık bir şekilde görebilirsiniz.

Yetim Çocuklar Öksüz kitaplar

‘Allah’tan eserlerimi yayına hazırlamak ve çocuklarımı geleceğe hazırlamak için biraz daha ömür istiyorum’ derdi. Fakat ani vefatıyla küçük yaştaki kıymetli evlatları Abdullah Oğuz ve Ayşegül’le birlikte başta yayına hazır olan Ateşi Uyandıran Şiirler kitabı olmak üzere birçok eseri öksüz kaldı. Şimdi bu eserler kendilerine hayat üfleyecek elleri ve bu elleri teşvik edecek ehli dilleri bekliyor. Ümidimiz odur ki tez zamanda bir himmet ehli çıkar da bu muhteşem eserler Türk okurunun yüksek irfanına sunulur.

Boşuna Yaşamadın

Vefatından kısa bir süre önce Yeni Dünya Dergisinin iftar programında onlarca şair yazar ve kültür adamıyla bir araya gelmiştik. O gece sanki Olcay Yazıcı saygı programı yapılıyormuşcasına söz alanlar şahsına ve eserlerine saygı ve sevgilerini dile getirmişlerdi. Bundan ziyadesiyle memnun kalmış ve kulağıma eğilerek ‘Demek ki boşuna yazmamışım’ demişti. Biz de bir yıl sonrasından mahzun bir kalp ile Sezai Karakoç’un Mehmet Akif Ersoy’a söylediği o destansı sözü söylüyoruz şimdi… Evet ağabey ‘‘Boşuna yaşamadın, boşuna savaşmadın ve boşuna ölmedin’’ Seni bitimsiz rahmet ve minnetle anıyoruz; ruhun şad, mekanın cennet-i a’la olsun…

 

Mahmut Bıyıklı

Milat Gazetesi