Bursa ülkemizin en büyük beş şehrinden biri olarak kabul edilir. Fakat ticari ve demografik büyüklüğünden ziyade kültürel ortamı ve engin mirasıyla pekçok saklı hazineyi de barındıran eşsiz bir şehir olma özelliğini de taşımaktadır. Son yıllarda şehirdeki kültürel faaliyetlerin artmasında pek çok ismin  katkısı var. İdealleriyle, yetkinlikleriyle, samimiyetleriyle ve kültür adamlarının çoğu zaman kapıldığı kasıntı ve ego hastalığına kapılmadan ellerinden geleni yapmaya gayret ediyorlar. Bunları takdir etmemek olmaz. Kültürü bir paravan olarak görüp şan ve şöhret devşirmeye çalışan diğer kesimler ise halihazırda revaç bulsa da zamanla sönüp gitmeye mahkumdur her zaman. Kültürel faaliyet bir kurumsal ciddiyet ve gerçek bir samimiyet ister. Eskilerin hep belli isimler üzerinden gerçekleştirilen faaliyetleri yerini bu yeni anlayışa terketmeli değil mi artık? Programlar hazırlandığında eskiden afişin altına programı düzenleyenin ismi veya telefonları yazılırdı. Muhtarlık seçimlerine hazırlanan yerel siyasetçilerin tanıtım afişlerinden öteye geçmeyen bu megolomanik anlayış şükür ki alanları terkediyor. Tek tük görünen örnekleri de ibretlik olarak seyretmeye devam ediyoruz..

M.Atilla Maraş’ı Misafir Etmek

Bahsettiğimiz eski organizasyon anlayışının terkedildiğine dair güzel bir örnek olarak Bursa Kültür A.Ş’nin düzenlediği etkinlikleri verebiliriz. Son yıllarda hem basılı yayınlar hem de organizasyonlar açısından yetkin projeler ortaya çıkaran bu kurumu tebrik etmek gerekiyor. Bu haftasonu Bursa Kültür A.Ş’nin davetlisi olarak Bursa’ya gelen Şair/ozan Mehmet Atilla Maraş, “Şiirin Yolcuları” isimli program çerçevesinde Bursalı şiirseverlerle buluştu. Hazırlığını ve sunumunu Cevat Akkanat ve Adem Turan’ın yaptığı bu programda Maraş’ın hayatı, şiir serüveni, dostlarının kendisi hakkındaki kanaatleri ve görsel olarak hazırlanmış sunu eşliğinde farklı zamanlarda gerçekleştirdiği seyahatlerini dinleme ve görme imkanı bulduk.

Urfa Anadolu için bir hazinedir

Urfa’dan yetişen bir şair olarak Atilla Maraş’ı dinledikçe sadece bir şair değil aynı zamanda bir folklor ve kültür kimliği bulunduğunu, bu yolda pekçok idealleri yaşattığını anlıyoruz. Sıra gecelerinin dejenere edildiğini düşünen Maraş, bu durumu düzeltmek adına TRT ile gerçek bir sıra gecesi düzenlemekten tutun, Urfa’nın tarihi kimliğini anlatan bir kitap yayınlamaya, Harran isminin kökeninden tutun Gazel kültürünü yaşatan Urfa’lı gazelhanların hayatına kadar pekçok konuda elinden gelen gayreti göstermeye devam ediyor. Şair duyarlılığı bu olsa gerek. Bu çerçevede şehirlere sonradan eklenen bazı takıları reddeden Atilla Maraş, Urfa’ya Şanlıurfa, Ayıntap’a  Gaziantep, Maraş’a da Kahramanmaraş diyen bir devletçi anlayışı kültür adına kabul edemediğini dile getiriyor. Belki binlerce yılı bulan bölgedeki yer isimlerinin aynen korunması gerektiğini vurgulamadan da edemiyor.

Aney Şiirinin hikayesi

Kısa hayat hikayesinin okunmasının ardından Atilla Maraş, kendisiyle özdeşleşen Aney şiirinin hikayesini paylaştı dinleyenlerle. Erzurum’a okumaya giden ve 1967 aralık ayında, lapa lapa yağan karın altında gurbetin sızısını en derinden hissettiği bir anda annesine yazdığı mektupla ve içinin sızısını kağıda dökmekle başlamış “aney”’in hikayesi. Yazmaya başladım ve öylece aktı gitti diyor şair… Anlaşılmayan ve anlaşılmak için yazılmayan zamane şiirlerini yeren Atilla Maraş’a göre samimi bir dil ve halkı muhatap alan şiir ayakta kalır. Eğer bunlar olmazsa o şiir yokolup gider. Bu çerçevede şiir şölenlerinin önemli olduğunu vurgulayan Atilla Maraş’a göre kendisinin de başlamasında katkısı bulunan Suçıktı Şiir Akşamları, Hazar Şiir Akşamları gibi şölenlerin sayısının artırılması gerektiğini de dile getirdi.

Sanatçı nın siyasetle işi olmamalı

Atilla Maraş’a yöneltilen sorulardan biri de neden siyasete girdiğine dairdi. Atilla Maraş bu soruya takdiri ilahi olarak yaklaşmak istediyse de içindeki siyasete dair beklentilerinin boşa çıktığı, siyasetin hiç de sanatçı ve şairlere uygun  ortamı barındırmadığını anladığını bu sebeple de ikinci dönemde meclise girmek hususunda herhangi bir çabasının bulunmadığını itiraf etmesi de gecenin önemli anekdotlarından biriydi.

Akif İnan her zaman “ağabey”oldu…

Hem asker arkadaşı hem hemşehrisi hem de çok yakın dostu olan Rahmetli Akif İnan’ın Üstad Necip Fazıl’ın en has talebesi olduğunu anlatan Atilla Maraş, İnan’ın hem okulda emsali olanlar tarafından hem de diğer çevresi tarafından hep “ağabey” olarak kabul edilmesinin bir tesadüf olmadığını da bir hatırasıyla pekiştirerek dinleyicilerle paylaştı. Program sonunda dinleyicilerden gelen soruları da cevaplayan Maraş yaklaşık iki saati bulan söyleşisinin sonunda son yazdığı ve ölümünden haber veren “Şairler de Ölür” konulu şiirini okuyarak konuşmasını tamamladı…

 

…

Mahkum gitmeye herşey,ömür dahil aşk dahil

Kimse kalmaz ana,baba,bacı,kardaş gider

Ey Hancı,balyaları toplar dönersin bir gün,

Hanın yağmalansa da kalan eli boş gider

Gün olur asuman yerle yeksan olur bir an

Ne eşref kalır ne ayan

Atilla Maraş da gider…

 

Melikşah Kaşgarlı

HaberKültür.Net