RASİM ÖZDENÖREN’E VEFA

Sütçü İmam Üniversitesi Senatosu tarafından Şehrimizin yetiştirdiği değerli fikir, sanat ve edebiyat adamı Rasim Özdenören’e fahri doktor unvanı verilmesi amacıyla 17 Kasım 2011 tarihinde bir tören düzenlendi. . Programda; Özdenören’e fahri doktor unvanı verilmesiyle ilgili senato kararı ve Özdenören’in özgeçmişi katılımcılarla paylaşıldı. Özdenören’in edebi kişiliği, yayınları ve edebiyat dünyasına katkıları konusunda KSÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü öğretim üyesi Yrd. Doç. Dr. M. Fetih Yanardağ katılımcıları bilgilendirdi.KSÜ Rektörü Prof. Dr. Mehmet Fatih Karaaslan, şehrimizin değerlerine sahip çıkma adına çaba sarf edildiğine dikkat çekerek bu unvanın Üniversitenin şehrimize verdiği değeri de simgelediğini ifade etti. “Özdenören için böyle bir unvan şereftir, bu unvanı Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesinin vermesi de Üniversitemiz için bir şereftir” diyen Rektör Karaaslan, konuşmasını Rasim Özdenören’e sağlıklı, huzurlu, hayırlı bir ömür temennisiyle tamamladı.Konuşmasının ardından Rektör Prof. Dr. Mehmet Fatih Karaaslan, Rasim Özdenören’e cübbe giydirerek fahri doktor diplomasını takdim etti. Yapılan takdim sonrası bir konuşma yapan Rasim Özdenören ise bu unvanın bir eser için değil de edebi hayata katkı yapma adına sunulan bütün bir çaba için verildiğini ifade ederek Üniversitemiz Rektörü ve yönetimine teşekkür etti.

RASİM ABİ KIRAATHANEDE

18 Kasım Cuma akşamı Kıraathane söyleşilerinde Rasim abi yazar Duran Boz ile okuma ve yazma üzerine bir söyleşi gerçekleştirdi. Katılımın oldukça yoğun olduğu söyleşi çok verimli geçti. Okuma bir alışkanlık mıdır yoksa bilinç işi midir ? sorusu ile başlayan söyleşide Rasim abi her zaman olduğu gibi çocukluk ,gençlik hatıraları ile dolu keyifli bir sohbet yaptı. “Okuma bir manayı insandan veya eşyadan istihraç etmedir. Kur’andaki oku emri sadece yazı okumak anlamında değildir.

Yazı hayatınız nasıl başladı ? “Annem okumaya önem veren birisiydi. Bizim okumamız için gayret ederdi. Okuma tutkum ilk okulda başladı. Kitapçılardan ödünç kitap kiralayıp okurduk. İlk kompozisyonumu Tuncelide ortaokuldayken yazdım. Maraş’ı anlatan bir yazı idi. Fakülte yıllarında Nuri Pakdil’in tavsiyesi ile Büyük Doğu dergisiyle tanıştım. Bu dergi hayatımın dönüm noktalarından biri oldu. Yazar okuyan adamdır. Yazı ise okumanın yani bir manayı insandan istihraç etmenin yazıya dökülmesi,serilmesidir.”

Gençlere bol bol okumalrı gerektiğini hatırlatan Rasim abi , Türkçenin iki güzel eseri olan Alaaddin Özdenören in “Açılıyorum” ve Cahit Zarifoğlunun “Yaşamak” adlı eserlerini de mutlaka okumalarını istedi.

ÇOK SESLİ BİR YAZAR RASİM ÖZDENÖREN SEMPOZYUMU

19 Kasım Cumartesi günü Kahramanmaraş Necip Fazıl Kısakürek Kültür Merkezinde belediyenin ve hece dergisinin katkılarıyla yapıldı sempozyum. Programa ilgi oldukça yoğundu. Akademik yönü ağır basan bir sempozyumdu, daha öncekilerde olduğu gibi. Konuşmacı sayısının fazla olması nedeniyle süreler kısıtlıydı. Konuşmacılar be yüzden metinlerini özetleyerek ve hızlıca okumak durumundaydı. Bu nedenle not alma imkanımız olmadı. Fakat programın başında Ömer Erinç in yaptığı açılış konuşması olayı özetliyordu zaten. Bu metni sizlerle paylaşıyoruz. Sempozyumun düzenlenmesinde hasbi gayretleri olan yazar Duran Boz’u kutluyor ve emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz. 

ÖMER ERNİÇ

RASİM ÖZDENÖREN’İN DÜŞÜNSEL DURUŞU 

Rasim Özdenören, 1940’ta Maraş’ta doğar. Çocukluğu Maraş, Malatya ve Tunceli’de geçer. Buralardan mekân ve insan manzaraları biriktirir. Roman, Öykü ve denemelerinde hafızasında biriktirdiklerinden kesitler aktarır. Ancak yaşadıklarını ham hâliyle anlatmaz. Giydirir, kuşandırır. Yeni bir biçim ve içerikle okurun dikkatine sunar. Belleğinin ceplerinde beslediği geçmişe ve geleceğe dönük rüyalarını gelişigüzel harcamaz. Sırası geldikçe, yerine, zamanına ve bağlamına göre cümlelere döker. Rüya gördüğü dilin imkânlarından sonuna kadar yararlanmaya çalışır. Çocukluk atlasından ayrılmaksızın kelimelerin tınısından yürüyüşler başlatır. Halkın ruh kökünü çürüten baskınlara sivriltir kalemini.

Ona göre; ‘Yazmak, insanın, kaçınması elinde olmayan bir sorumluluğu yüklenmesidir.’ İlk yazılarından itibaren yüklendiği sorumluluk bilinciyle dildeki, düşüncedeki titizliği ilkeleştirir. Çünkü ‘Müslüman, neyin nerden gelip nereye gittiğini görmek için dünyada olup bitenlerle ilgilenmek zorundadır. Müslüman olarak uyanık olmak zorundaysak, Müslümanların dünyaya karşı bir tavır alması gerektiğine inanıyorsak, dünyamızda olup bitenleri ilgi alanımızın dışında sayamayız.’ Buradan hareketle Rasim Özdenören’in bütün çabasının hayatı Müslümanca yaşamak ve Müslümanca değerlendirmekten ibaret olduğu sonucuna varırız.  

Bir düşünür olarak Rasim Özdenören, düşünsel konularda da fikirlerini serd eder. Yazdıklarının, söylediklerinin hayatta karşılığı olsun ister. Bir Müslüman olarak amelî olanla nazari olanın ayrılmazlığını göz özünde tutar. Hayata bir bütün olarak baktığından özün korunmasına dair titizliğini terk etmez.

Dünyayı ve dünyadaki gidişatı İslam’ın adesesinden değerlendirir. Hayatı Müslümanca bir bakışla tartmaya uğraşır. O, yaşayan bir birey olarak yapıp etmelerinin bilinçlice dokunması gerektiğine kalbini ikna eder. Sözlüğünde kuram/eylem çatışmasının açıklaması yoktur. Yükümlülüğünün hisseden bir yürekle yaklaşır yaşadıklarına ve yazdıklarına. 

Edebiyatı ve sanatı bir uygarlığın tezahürü olarak görür. Edebiyatsız bir uygarlığın güçlü bir iddiasının da olamayacağı kanısındadır. Çünkü sanat edebiyat direnç aşısıdır bir uygarlığın. Rasim Özdenören’in dünya görüşünde parçalı bölüklülük yer almaz. Bölmeli kafa yapısını kıyasıya eleştirir. Bütün yazdıklarının membaı olan ‘İki Dünya’da; bölmeli kafa yapısının parçalanmışlığını, titrekliğini, bütünlükten ve yekparelikten yoksunluğunu gündeme alır. Diğer eserlerinde de sözü edilen kafa yapısının hastalıklı hâllerinden söz eder.

O, yazının yazılması sürecini zihninde tamamlamadan yazmaya başlamaz. Bundan dolayı cümleleri arasından uyumsuzluk sesleri yükselmez. Yazılarında bütün bütüne bir insicamı barındırır. Gazete yazarlığı yaparken de birdenbire gündem dışı kalacak konulara yönelmez. Piyasa gündemine teslim olmaksızın düşüncelerini ortaya koyar. Açıkçası kendi gündemini başkalarının belirlemesine izin vermeden kendisi belirler.

Rasim özdenören, Türk edebiyatının ve düşüncesinin özgün seslerinden birisi olup onun Türk hikâyeciliğine katkıları yadsınamaz. Sergilediği sanatçı tutumuyla yerli olanı seslendirmenin, anlatmanın kavgasını vermiştir. Öncelikle Anadolu ruhunu sarsmayı ve yerlerde sürünmekten korumayı amaç edinen ‘Büyük Doğu’nun memesinden emmiştir. Ardındansa ‘Diriliş’ potasında yetkinleşmenin, arınmanın, düşüncelerini yerli yerine oturtmanın ödevine çalışmıştır. ‘Edebiyat’la tavır koymanın dilini içselleştirerek insanımızı dünyevileşme salgınına karşı uyanık olmaya çağırmıştır. ‘Mavera’ ile yoluna devam eden yazar, kalemini toplu bir yürek kurabilmenin yöntemine adamıştır.

Batılılaşma/yabancılaşma alaborası karşısında kimlikli olmayı gündemine alarak sekülarizm ve türevlerine yönelik hesaplaşmasını sürdürür. Bir an olsun bu hesaplaşma bilincinden vicdanını koparmaz. Entelektüelin, ‘yazarın hem bilinci hem de vicdanı’ olan halkın sesini yüreğinde tartmasından yanadır. Çünkü ‘Halkına derinden bağlı olan yazar, halkıyla özdeşleşmiş yazar, halkının “aşkın değerleri”ni kendi değerleri olarak bilir. Bu değerleri kullanarak değil, hayır, bu değerlerde yok olarak, bu değerlerle kaynaşarak halkıyla birlikte ileriye, daha ileriye kolkola, omuz omuza yürür. Varılan hiçbir menzil son değildir onun için. Yazar bunu telkin eder. İleriyi, daima daha ileriyi…’ 

 

Enver Çapar

HaberKültür.Net