Bir dergi çıkarmanın olağanüstü heyecanını, bu işin ruhlarda uyandırdığı dirilişi en iyi şekilde anlatması bakımından Gökhan Özcan’ın uzun yıllar önce yazdığı mükemmel bir yazıyı hatırlamakta fayda var. Esaslı bir şiir zevki içerisinde ezberlediğim o yazının bazı bölümleri hala zihnimdedir. Şöyle diyordu Özcan:

“İçimizde bir grup adam, iflah olmaz bir yüreklilikle ömürleri boyunca bir "dergi çıkarma" ideali peşinde koşup dururlar. Bu gayretlerinin ekonominin realiteleri nezdinde kıymet-i harbiyesi yoktur. Kafasında mürekkep kokulu dergi sayfaları uçuşmayan küçük kafalı kâhir ekseriyet ise, bir ömrü kaplayan bu didinmenin ne için olduğunu kavrayamaz. Onların gönüllerini çıkarıp fasikül fasikül dört bir yana dağıttığının ayırdına varamaz. İşte bir derginin sayfalarına sinen bereket, bu soylu yalnızlığın buğusunda yayılır”

Dergi sayfalarından hayata dostluk köprüleri kuran, bu işin bir aşk olduğunun şuurunda, dergi sayfalarının gönül ve gönüllülük kavramıyla olan sevdasını bilen adamlar var aramızda şükür. İşte o klas adamlardan biri: Gezgin Dergisinin mimarı Halit Ömer Camcı…

Yıllar içerisinde emek ve alınterinden oluşan bir markanın altındaki imzadır Halit Ömer Camcı... Onun, dergiye ve dergiciliğe yüklediği derin anlama yakından şahidim. İlk sayıya vira bismillah dediği zamanlarda, ‘Bir derginin rüştünü ispatlaması için en az kırk sayıyı devirmesi gerektiğini, kırkını çıkarmanın yada kırkına ermenin geleceğe daha güvenli bakabilmek anlamına geldiği’ni vurgulamıştım. O ise gözünü ufuklara dikerek, idealini kuşanarak büyük adamların kararlılığı içerisinde sözlerime hak vermiş ve yola çıkmıştı. Bize konuşmak, zor yolları aşmak zor insanlarla uğraşmak ona düşmüştü. Sadece bilgisine inancına güvenerek yola çıkıp büyük işler başarmak büyük cesaret ister. Halit Ömer, kırkları aşıp altmışıncı sayıya merdiven dayayan Gezgin Dergisiyle bu cesareti göstermiş ve büyük bir iş başarmıştır. Ticari maksatlarla ve tesadüflerle değil, estetik kaygılar ve derin tefekkürlerle ortaya muazzam bir eser çıkarmış kaliteli okuyucunun üstün beğenisini kazanmayı bilmiştir.

Gezgin, ‘Bu ülkede güzel şeyler de oluyor’ inancının somut bir örneğidir. Örnekleri kendinden hareketin en anlamlı karesidir. Her sayısında bizleri yeryüzünün farklı coğrafyalarına taşımış elimizden tutup gezilere çıkarmıştır. Saraybosna’nın çarşılarında Kudüs’ün sokaklarında Kerkük’ün kalelerinde Kırım’ın çeşmelerinde Buhara’nın Semarkand’ın türbelerinde dolaşırken yanıbaşımızda durmuş öncü bir seyyah olup şu fani alemi bize gezdirmiştir. Her coğrafyanın ve her kaderin, her milliyetin ve her rengin üzerinde bir ortak kimliğin var olduğu sırrını kulağımıza fısıldamıştır her seferinde. Sınırları aşıp kavga çıkaran kimlikleri yırtarak yeryüzü vatandaşı olmanın keyfini sürmemizi tavsiye etmiştir içten içe.

Gezgin Dergisini bugünlere taşıyan başarıyı anlamak için Halit Ömer’i iyi tanımak gerektiğini düşünüyorum. Halit Ömer’i en iyi anlatacak şey ‘muhteşem’ kelimesidir. Çünkü o sevdiği her şeye Türkçe’nin en nazik tonlamasıyla içten bir ‘muhteşem’ der. Onun dostları ‘muhteşem’dir, gezdiği yerler ‘muhteşem’dir, yediği yemekler, içtiği çaylar ‘muhteşem’dir. Aslında muhteşemlik eşyanın hakikatine vâkıf, ‘Hoştur bana senden gelen’ deme sırrına ermiş dostun ta kendisindendir. Gönlü ihtişamlı sevgileri kaldıracak genişlikte olduğu için her şeyi o nazarla görmeyi bilmesindendir. “Sevmeyende ve sevilmeyende hayır yoktur” diye buyruluyor kutlu sözde; Halit sevmenin de sevilmenin de ötesine taşmış bir dosttur. O yaptığı her işte kirlenerek büyümeyi değil, arınarak yükselmeyi seçmiştir. Dostlarını harcayarak kazananlara inat o hep dostluğa yatırım yapmıştır. Yeni taşındığı büronun ilk gününde ‘burada iyi para kazanılır’ yerine ‘burada dostlar güzel ağırlanır’ demesi onun zihin fotoğrafını size net olarak gösterir.

Ben ona ‘genç bilge’ diyorum. Her alanda müktesebatı geniştir. Bu sebepledir ki yaptığı işlerde bilgisinin pırıltıları muhataplarının yüzlerini aydınlatır. Genç yaşına rağmen nezaketi, zarafeti, nezaheti, letafeti ve feraseti ile bir İstanbul beyefendisidir aynı zamanda. Halit’le konuştuğunuzda bu toprakların bereketinin kesilmediğini görür, Türkiye adına umudunuz artar.

Ve fotoğraflar… oğlu Hamza’dan sonra dünyada en çok bağlandığı bir sevda. Her fotoğraf karesi derununu zahire taşıyan ayna gibidir. Bakan değil gören adamın eseri olduğunu anlatır size. Ruhumun dinginliğe ihtiyacının arttığı bütün zamanlarda gönlümü onun ‘muhteşem’ kareleriyle dinlendiririm. Yerele sığmayıp evrensele uzanan bir sanatçının engin ruh dünyasını karelerde daha iyi temaşa ederim. Ömer’in fotoğrafları Mustafa Kutlu kitabına başlamak, Nazan Bekiroğlu’nu yarılamak, Doğu klasiklerini tamamlamak kadar feyiz verir insana.

O, gezmenin sadece coğrafyalar görmekten ibaret olmadığını anlatmakta, zâhirden bâtına doğru bir iç yolculuğun da bulunduğunu bize mütemadiyen hatırlatmaktadır.

Rabbimiz seferini makbul, işini âsân eylesin…

 http://www.milatgazetesi.com/2011/11/30/gezgin-bir-dervis-halit-omer-camci/

Mahmut Bıyıklı

 Milat Gazetesi