Arabası ve koruması olmayan Genel Başkan

Muannid bir kararlılıkla yaygın kamu beklentilerini her seferinde boşa çıkaran ‘kınayanın kınamasından çekinmeyen’ klas duruşlu şahsiyetler her asırda takdir üzere varolagelmişlerdir. Onların, çağlarının aydınlık yüzüne katkıları, umumun bilgisinin çok ötesindedir çoğu zaman. Aslında güzel olan da odur; yapmış olmak için değil, sırf, yapılması fillerin mutlak sahibinin hoşuna gittiği için istikamet üzere olabilmek, sair nâsın ilgi ve bilgi alanına dahil edilmemiştir çünkü.

Onlardan biri şüphesiz Üstad Sezai Karakoçtur… Karakoç’un Cumhurbaşkanlığı tarafından verilen ödülü almaya gitmeyişindeki ince tavır bazıları tarafından belki de hiçbir zaman anlaşılamayacaktır. Düz bir dünyevi mantıkla bakıldığında elbette anlaşılabilecek gibi değildir. Yazarların pazarlar oluşturduğu, dernek kurup birlik olup ellerinde bol sıfırlı projelerle belediye kapılarında sabahladığı, iktidar partisinin teşkilatlarını yol geçen hanına çevirdikleri bu acayip ve garayip çağda elbette bu duruş anlaşılmayacak ve alkışlanmayacaktır. Aslında Üstad’ın tek talihsizliği, böylesine kıblesini kaybetmiş bir çağda dik duruşunun, öncü rolünün doğru algılanamamasıyla sınırlı değil. O şiirinde de, medeniyet tezinde de yeteri kadar anlaşılmış, dolayısıyla anlatılabilmiş değil.

Onun, sevenleri tarafından bile anlaşılmak istenmeyen yönlerinden biri de siyasi tecrübesidir. Sezai Karakoç’un siyasetin içinde ‘neden var olduğu’ meselesi sürekli tartışılmıştır. Oysa Karakoç, gerek ülke, gerek dünya Müslümanlarının temel meselelerini gündelik bir mevzu olmaktan ziyade, bir ‘medeniyet sorunu’ olarak görmektedir. O, medeniyet tezinin sağladığı evrensel bakış açısıyla hiçbir zaman bu problemlerden bigane kalmamış, siyaset yoluyla tezini yaymaya, dillendirmeye ve kıvama getirmeye devam etmiştir. Onun derdi, tıkanan damarları açarak kördüğüm haline gelen meseleleri çözmek, çıkmaz zannedilen yolları aşarak kendi medeniyetinin mazlum evlatlarına esaslı bir çıkış yolu sunmaktır.

Yüce Diriliş Neden Var

Kanaatim odur ki; onlarca yıldır ‘diriliş’ muştusunu yaydığı sağlam eserlerle nesilleri besleyen Üstad’ın, bu heyecanı kurumsal bir yeniden doğuş hamlesi olarak ortaya koymasının adıdır Yüce Diriliş. Üstadın bu çıkışını, şiirinden ve nesrinden ayrı bir değerlendirmeye tabi tutmak biraz haksızlık olur. Zira, Yüce Diriliş, onun diğer soylu eylemlerinin bütünleyici bir parçasıdır. Dünyevi bir hırsın değil, uhrevi bir özlemin mekana bürünmüş hali olduğu için de kimsenin dil uzatamayacağı kadar sade ve temizdir. Belki, asla iktidar olamayacağı bilindiği halde ‘Yüce Diriliş niye var?’ diye sorulduğunda, şu neticeye ulaşmak mümkün: hakiki iktidarın, insanlığın öznefsine yaptığı sert muhalefetle mümkün olacağını göstermek için.

Yüce Diriliş, bu topraklardaki her türlü ayak oyunlarından uzak, sadece kültür ve medeniyet değerleri uğruna siyaset yapılabileceğinin tertemiz bir örnekliğini sunmaktadır. Tıpkı, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan bir dünyada, has kulluğa yaramayan bütün ahlakların ölümünden
sonra gerçekleşecek şerefli bir dirilişe inanan ve adanan kurucusu gibi…
Medeniyet Mektebi
Yüce Diriliş şu ana kadar örneği olmayan esaslı bir medeniyet mektebidir. Kapısında ihale bekleyenlerin ikbal kaygısı güden açıkgözlerin uğramadığı pırıl pırıl bir partidir. Bu partinin oyuna bakılmaz çünkü bu partinin derdi oy değil oyunu göstermektir. Genel Başkanı ulaşılmaz görüşülmez değildir. Ekmeğini paylaşmaya hazır, kardeşlerinin içinde sevenlerinin önündedir. Münzevi değil mütevekkildir. Arabası ve koruması yoktur. Cemal Süreya’nın ifadesiyle şemsiyesi hiç yoktur.

Sonuç olarak; Sezai Karakoç’un siyasi arenada neden olduğunu eserlerinde vurguladığı ve inanarak yazdığı şu sözden rahatlıkla anlayabiliriz.
‘Siyaset için siyaset değil, ideal için siyaset yapanlar, ücretli meslek askerine karşılık, vatanını savunurken şehit olan asker durumunda olacaktır’

Sezai Karakoç, sadece bu millet için değil, bütün bir İslam ümmeti için bir kazançtır. Kıymetini ta ezelden bilen bir yazar büyüğümüzün ifade ettiği gibi o, ‘Milletlerin tarihinde ancak beş yüz yılda ,bin yılda bir tesadüf edilen ve bu mesut tesadüfle o milletlerin kültür ve sosyal hayatlarında büyük değişikliklere sebep olan bir sanat ve fikir adamıdır. Karakoç bizim sanat ve düşünce hayatımızda Mevlana ve Yunus’tan beri eşine ve benzerine rastlamadığımız bir şair bir mütefekkirdir’’

Ne mutlu, değerini işareten değil, hakikaten bilebilen ve yüce davasına omuz vererek hazzedebilenlere…

Mahmut Bıyıklı

Milat