Boğuyor âlem-i İslamı bir azgın fitne,

Kıt’alar kaynayarak gitti o girdap içine!

Mahvolan aileler bir sürü ma’sumundur,

Kalan avarelerin hali de ma’lumundur.

Nasıl olmaz ki? Tezelzül veriyor arşa enin!

Dinsin artık bu hazin velvele ya Rab!                            …

27 Aralık Mehmet Akifimizin vefatının 75.yıldönümüydü. Rahmet ve dualarla yâd ettik. Lakin öyle büyük bir zatın hayatını anlamadan kuru bir fatiha göndermek değil bize yakışan…İstiklal şairimizin eserlerini okuyup, evlatlarımıza okutup yeni bir dirilişe geçmemiz gerekir.Gerçek sevgi; sevdiğinin muhabbetini aşılamaktan geçer.Hele ki hayatını İslamın  dirilişi, milletinin refahı için harcamış olan bu yüce şahsiyeti ne kadar anlatsak azdır. Zaten en büyük sevgi nişanesi sözle anlatmak değil, O’nun yaşayışını, o yüce hislerini örnek alıp halimize yansıtmak ve bağımsızlık mücadelesini devam ettirmektir. 

En büyük bağımsızlık mücadelesi, nefsimize karşı olanıdır. Televizyonlardaki yalan yanlış bilgilerle dolan beynimize, dünya meşgalesiyle boğulmuş gönlümüze, dışarıyla alakasını kesmiş, “Bana ne?” diyen müminlikten uzaklaşmış zihnimize bakıp gidişatımıza bir bakmalıyız. Asıl düşman dışımızda değil içimizde bunun ne kadar farkında olursak o kadar kendimize yönelir ve eğitime önce nefsimizden başlarız. Eğitim içten dışa doğrudur. Önce çevremi düzelteyim dersek bu bize zaman kaybından başka bir şey getirmez. Mehmet Akif bu bakımdan çok büyük bir örnektir. Allah’a kul olmayı başarabilmiş tüm Allah dostlarının en temel özelliğidir bu. Mehmet Akif sadece bir şair değil her haliyle yaşadığı döneme ve günümüze dahi ışık tutan bir Allah dostudur. Bir şiirini okumak bile insanı kendine getirmeye yetecek enerjiye sahiptir. Şiirlerinden bazı bölümleri paylaşmak istiyorum: 

Seyfi Baba         …

Mehmet ağa’nın evi akmış. Onu aktarmak için

Dama çıktım, soğuk aldım, oluyor beş on gün.

“Ne işin var kiremitlerde a sersem!” desene!

İhtiyarlık mı nedir, şaşkınım oğlum, bu sene,

Hadi aktarmayayım… Kim getirir ekmeğimi?

Oturup kör gibi, namerde el açmak iyi mi?

Kim kazanmazsa bu dünyada bir ekmek parası:

Dostunun yüz karası; düşmanının maskarası!

         …

Ortalık açmış, uyandım. Dedim, artık gideyim,

Önce amma şu fakir âdemi memnun edeyim.

Bir de baktım ki: Tek onluk bile yokmuş kesede;

Mühürüm boynunu bükmüş duruyormuş sade!

O zaman koptu içimden şu tahassür ebedi;

Ya hamiyetsiz olaydım ya param olsa idi!

 

Seyfi Baba şiirini okurken hüzünleniyor, yediğimiz fazla lokmalar boğazımıza diziliyor; o kadar aç, açıkta olan felakete uğramış kardeşim varken bu benim bitmeyen isteklerimin hesabını nasıl veririm diyerek halimize acıyoruz.

 Akif, şiirlerini hikâye tarzında yazar, okuyucusunu sıkmadan olayların içine çeker ve o olayda yoğurur, okuyanın nefsini fark ettirmeden eğitir. 

Mehmet Akif, Allah’ı ve resulünü anlayıp, tüm sünnet ve emirleri hayatının merkezi haline getirmeye çalışmıştır. Ve bu gayretini, emri bil maruf nehyi anil münker ( İyiliği emredip kötülükten uzaklaştırmaya çalışın…) hadisine uyarak herkese yayma çabasındadır. Yine bir şiirinde Hazreti Ali (kv)’nin şu sözünü açıklar;

 “Ey insan sen küçük bir cirm olduğunu iddia edersin ama en büyük âlem senin içinde gizlidir!”

 

İnsan 

Haberdar olmamışsın kendi batından da hala sen,

“Muhakkar bir vücudum!” dersin ey insan, fakat bilsen 

Senin mahiyetin hatta meleklerden bile ulvidir:

Avalim sende pünhandır, cihanlar sende matvidir:* 

Zeminlerden semalardan taşarken feyzi Rabbani,

Olur, kalbin tecelli-zar-ı nura nur-ı yezdani** 

Musaggar cirmin amma gaye-i sun-u ilahisin;

Bu haysiyetle payanın bulunmaz, bi-tenahisin!***                      …

 

*Ey insan; sen hala kendini tanımıyorsun da “Ben hakir bir varlıktan ibaretim…”diyorsun. Fakat mahiyetinin meleklerden bile yüksek bulunduğunu, âlemlerin sende gizlenmiş, cihanların sende dürülüp bükülmüş olduğunu bilsen…

**Allah’ın feyzi; yerlerden göklerden taşıp dururken senin kalbin, Cenab-ı Hakkın münevver bir tecelligahı olur.

***Bünyen küçük ama Allah sanatının gayesisin. Bu itibarla sonun bulunmaz ve nihayetin gelmez.

 

Rabbim bu millete Mevlanalar, Yunuslar, Mehmet Akifler yetiştirmeyi nasip etmiş, kıymetini bilip yaktıkları aşk ve muhabbet meş’alesini devam ettirmeyi bizlere nasip etsin.

 

 

 

Zeynep Yılmaz

HaberKültür.Net