Mehmet Akif’e ‘Bakan’ Yok!

2011 yılının başlarında özel bir üniversitemizin mütevelli heyetinin iştirak ettiği bir toplantıya katılmıştım. Orada bulunan üniversite yetkilileri, sayın başbakanımızı ziyaret ettiklerini, Tayyip Bey’in kendilerine Akif yılını anlamına uygun şekilde değerlendirmeleri noktasında ısrarlı tavsiyelerde bulunduğunu heyecanla anlatmışlardı. Hatta Tayyip Bey’i bu hususta çok kararlı gördüklerini, 2011 yılının Akif adına görkemli geçeceğine inandıklarını belirtmişlerdi.

Açıkçası Başbakan tarafından bu kadar önemsenen bir yılın tarihe geçecek bir ihtişamda değerlendirileceğine her zamanki Türk duygusallığı içinde anında inanıvermiştim. Fakat aldanmışım. Günler günleri kovaladı aylar ayları silkeledi; 2011 yılının Akif yılı olduğunu hissettirecek hiçbir canlılık yaşanmadı.

Burada özellikle belirtmek isterim ki Tayyip Bey’in bu yılın şanına uygun değerlendirilmesi hususundaki samimiyetinden en ufak bir şüphem yok. Kendisinin Büyük Şair’e olan hayranlığını elbette biliyoruz. Ama yukarıdakilerin heyecanını duyarlılığını bazen aşağıdakiler ya da ana kadro içinde bulunanlar taşıyamayabiliyor.

Bunun en güzel örneği garip bir vurdumduymazlık içerisinde iki bin on bir yılı kültür sermayesini harcayan Kültür bakanı Ertuğrul Günay’dır. Günay, ne bağlı bulunduğu hükümetin liderinin duyarlılığını taşımaktadır ne de kendilerini tek başına idareye taşıyan yüce halk iradesinin hassasiyetini paylaşmaktadır.

Ertuğrul Günay, CHP içindeyken sağduyulu yaklaşımlarıyla dikkatleri üzerine çekmeyi başarmıştı. Bugün işgal ettiği makamda olmasında da bir nevi o sağduyulu söylemlerin tesiri vardır. Siyasi portresine baktığımızda CHP’nin içindeki Günay AKP’nin içindeki Günay’dan daha sempatik daha oturaklıdır. AKP’nin vitrin olarak ve farklı eğilim açılımından fırsat bularak Kültür Bakanlığı gibi önemli bir makama gelmesi tarihin en büyük talihsizliklerinden biridir. Kültür medeniyet değerlerimize bu derece soğuk duran bir isme uzun yıllar kültürün emanet edilmesi hazin bir durumdur. Birileri tarafından Adeta ‘siyasal olarak iktidar olabilirsiniz ama kültürel iktidarı size bırakmayız’ denmektedir. Sağın koalisyon dönemlerinde önemsiz gördüğü Kültür Bakanlığı’nı sola teslim etme hastalığından bahsedilir. Bugün tek başına elde edilmiş bir iktidar başarısına rağmen,  önemi yeterince kavranmayan mezkur bakanlığın yine solduyu sahibi birine teslim edilmesi bu hastalığın devamı olsa gerek.

Bazı gazeteci ve yazar dostlarımız Ertuğrul Günay’ın tutarsız tutumlarını eleştiren yazılar kaleme aldılar. Hepsine gönülden katılmakla birlikte ben sayın bakana yüklenmek istemiyorum. O bildiğini okuyacak inandığını uygulayacaktır elbette. Nazım hayranı birine sen niye Nazım’a ilgi gösteriyorsun diye sormak fazla mantıklı gelmiyor bana. Fakat Akif’e karşı takınılan bu lakayt tavrı anlamak mümkün değil. Günay göreve geldiği günden bu yana sağ gösterip sol vurmaya devam ediyor.

Geçtiğimiz yıl Kültür Araştırmacısı medeniyet mirasımıza ait kıymetli alanlardaki titiz çalışmalarıyla tanınan değerli dostumuz Nidayi Sevim harabe halindeki bir türbeyi işaret ederek ‘Türbeye ‘Bakan’ yok’ demişti.

Milli Gazete’nin de manşetine taşıdığı bu ince espriyi çoğaltarak söylemek gerekirse sadece türbeye değil birçok kültürel mirasımıza medeniyet değerlerimize de ‘bakan’ yok. Mehmet Akif’e de Bakan yok Necip Fazıl’a da Bakan yok.

Sayın Bakan bakması gereken yerleri bırakıp Keşan Müftüsüne bakıyor. Mikrofonların yalancı cazibesine kapılıp makamının ağırlığına göre çok hafif kalacak sözler ediyor. Siyasette Kamer Genç’in yalnız olmadığını maalesef bize Kültür Bakanımız gösteriyor.

Hatırlayacaksınız Necip Fazıl'ın evinin yıkılmamasını isteyen vatandaşa Kültür Bakanı, "O kadar seviyorsanız, satın alın" demişti.

Yine çok konuşkan Bakan "Artık bu çağda kurban kesip dağıtmak çok acil bir ihtiyaç olmaktan çıktı. Ben, onun yerine başka türlü yardımlar yapılabilir inancındayım’' diyerek akıl almaz fetvalar vermişti.

Bence Sayın Başbakanımız bu komediye artık bir son vermeli, sayın Günay’ı biraz dinlendirmelidir. Türkiye’nin ikinci bir Kamer Genç’e gerçekten tahammülü yok.

Ne diyelim; sözü Büyük Şair’in belki de bugünleri görerek kıymetini bilmeyenlere yönelik yazdığı bir şiirle bitirelim…

‘Nasihatım sana: Herzeyle iştigali bırak;

Adamlığın yolu nerdense, bul da girmeye bak’

 

Mahmut Bıyıklı

Milat