Sovyet Devrimi sırasında  Çarlık  Rusyası'nın içerisinde bulunan Müslüman Bolşeviklerin İslamiyet'in kutsal rengi yeşili sembol olarak kullanmışlardır. Tabi ki bu durumun ülkemize yansımalarıda kaçınılmaz bir gerçektir. Kurtuluş savaşının tanınmış simalarından  Halide Edip (Adıvar) durumu şu şekilde açıklar:

‘’Bolşevikler, İslam memleketlerindeki taraftarlarının çoğalması için, kendi programlarının dini çerçeveler içinde yorumlanmasına göz yummuşlardır. "Sovyet" sözünün "Şûra" olarak çevrilmesinde, bu Arapça kelimenin duygu içeriklerinden yararlanılması düşünülmüştür. Örneğin yeni Bolşevikleştirilmiş Nahçıvan'da bir ahund (hoca) şöyle konuşmaktadır: "Şûra ile, meşveretle idare İslamda esastır. Hazreti Allah bile Adem peygamberi yaratmadan kabak (önce) melaikeleri yığdı, bu cur (böyle) bir adam yaratacağım, sizin fikriniz nicedir, diye soruşturdu".

Türkiye'de 1920 ilkbaharında Anadolu'da kurulan Yeşil Ordu'nun politik kaynakları tartışmalı olmakla birlikte 2. Abdülhamid döneminde etkili olan Pan-İslamist yönelimin etkilerinin ve 1917 Ekim Devrimi ile dünyada etkisini daha da artıran Marksizm'in etki alanında olduğu iddia edilebilir.  

Mayıs ayında kurulan Yeşil Ordu'nun temel gayesi, milli mücadeleyi Bolşeviklikle suçlayan İstanbul'un muhafazakâr çevrelerine karşı Bolşevikliğin İslamiyet’in uygulanmasından başka bir şey olmadğını söyleyerek halk gözünde "temize çıkmak" ve Sovyetler'le kurulacak olan ortaklığa bir zemin hazırlamaktı. Teşkilat gizli olmak birlikte, Mustafa Kemal'in bilgisi  dahilinde Millkurulmuştur. Bütün teşkilatın katib-i umumisi Marksist olduğu bilinen Hakkı Behiç'tir, ayrıca Meclisin karşısındaki Millet Bahçesinde ilk resmi Sovyet temsilcisi Şerif Manatof ile sosyalizm üstüne konferanslar veren kaymakam Vakkas  Ferit de cemiyetin gelişmesi için çok çalışmıştır. 1920 Haziran ayı ortalarında (kısmen Nazım Bey tarafından) yazılıp üyelere gösterilmeye başlanan Yeşil Ordu Nizamnamesi, bu kuruluşun İslami-Komünist rengini açıkça ortaya koymaktadır.

Nizamnameye göre:

 

 

’’ Yeşil Ordu anti-kapitalist, anti-emperyalist ve anti-militaristtir  devletin iktisadi ve içtiail sahada geniş müdahalelerine taraftar olur , bunların yanı sıra "aile hayatına hürmetkardır"  ve "İslamiyetin bütün içtimai esaslarına istinat ederek asr-ı saadetin müşterek samimiyetini iadeye ve batıdan gelen kendini beğenmiş ihtirasları Asya'dan atmaya çalışmakla yolunu, Hak yolu, Allah yolu bilir ". Yeşil Ordu'nun teşkilatı gizlidir  ve Rus Sosyalist Devrimcilerininkilere benzeyen kuralları vardır:

 

 

   "Yeşil Ordu'nun teşkilatına mensup olup da emperyalizm lehinde gayemize ihanet eden derhal idam olunur . Türk Yeşil Ordusu, başka memleketlerin Yeşil Ordularıyla ve Kızıl Ordularla kardeştir ve Moskova ile münasebet halindedir.’’

Çerkes Ethem Bey'in Yeşil Ordu'ya katılması cemiyetin etkinliği açısından önemli bir dönüm noktası olmuştur. Mustafa Kemal faaliyeti durdurmak için ortaya çıksa da başarılı olamamış, grubun ağırlık merkezi Çerkes  Ethem Bey'in etkili olduğu Eskişehir yöresine kaymıştır. Meclis'teki bazı mebuslar kendisine 'Ümid-i Halas' (Kurtuluş Ümidi), 'Münci-i Millet' (Milletin Kurtarıcısı), 'Kahraman-ı Millet' diye övgüler düzdüğü Çerkes  Ethem Bey'in meclisteki ağırlığı günden güne artmakta ve hakkında efsaneler kulaktan kulağa yayılmaktadır.   

1920 yılı Ağustosu'nda Çerkes  Ethem Bey, Arif Oruç aracılığı ile Eskişehir'de "Seyyera-i Yeni Dünya" adlı günlük bir İslam Bolşevik gazetesi çıkarmaya başlamıştır. "Seyyare" sözcüğü bir yandan Çerkes Ethem Bey'in "Kuvvayı Seyyaresini" hatırlatmakta, bir yandan da Yeni Dünyaya (Sovyet Dünyasına) bağlı bulunulduğuna işaret etmekte idi. 

1920 sonbaharında kesin olarak feshedilen Yeşil Ordu güçleri ve Ethem Bey Ankara'da kurulan resmi komünist partiye bizzat Mustafa Kemal'in mektubu ile davet edilmiş ve Yeni Dünya'nın Komünist Partinin resmi yayın organı olması istenmiştir.
Peki ne olmuştur da, mebuslarca Milletin Kurtarıcısı olarak anılan Çerkes Ethem Bey vatan haini  ilan edilmiştir?

 

 

Cevap basit yeni cumhuriyet ve rejim kendisine alternatif olabilecek tüm unsurları şu ya da  bu şekilde tasfiye etmiştir. Bu gerçekleri  son Padişah Vahdettin’de , son Halife Abdülmecit Efendi de  ve  burada ismini sayamayacağımız bir çok şahsiyette görebiliriz.

 

1920 sonbaharında Yeşil Ordu tarihin tozlu raflarında yerini alacaktır.Ancak oluşturduğu takiyye  stratejisi günümüzde  de  devam etmektedir. Dikkatli bakıldığında bu durum ortaya çıkacaktır.

U. Salih Özdemir

HaberKültür.Net